Cięcie 2D paneli

Cięcie 2D paneli to główny tryb CutOptim. Rozwiązuje klasyczny problem układania prostokątów: mając zestaw dużych prostokątnych arkuszy i zestaw mniejszych prostokątnych elementów, znajdź układ, który zużywa jak najmniej arkuszy z minimalną ilością odpadów.

Ten tryb jest używany dla materiałów arkuszowych, w tym sklejki, MDF, płyty wiórowej, melaminowanej, szkła, aluminiowej płyty kompozytowej, blachy stalowej, pianki i dowolnego innego materiału dostępnego w postaci płaskich prostokątnych arkuszy.

Jak działa optymalizacja 2D

CutOptim modeluje Twoje zadanie cięcia jako problem bin-packing:

• Pojemniki to Twoje arkusze materiałowe — duże prostokąty, z których wycinasz
• Elementy to Twoje elementy zapotrzebowania — mniejsze prostokąty, które musisz wyprodukować

Zamiast wypełniać w jednym zachłannym przebiegu, optymalizator sprawdza kilka strategii rozmieszczania dla całego zadania — różne układy półkowe i kolumnowe, kolejności sortowania i obroty — i zachowuje najlepszy wynik (najmniej arkuszy, najmniej odpadu). Optymalizator 2D pracuje gilotynowo: każde cięcie przechodzi od krawędzi do krawędzi arkusza, dokładnie jak piła panelowa, stołowa lub belkowa. Dzięki temu wynikowe sekwencje cięcia są praktyczne do cięcia ręcznego i półautomatycznego.

Prawdziwy nesting (swobodne rozmieszczanie w dowolnym wolnym prostokącie) daje wyższą wydajność i jest właściwy dla routerów CNC, ale wynikowych cięć nie zawsze można odtworzyć na pile stołowej. Nesting jest w roadmapie jako część trybu Maksymalna wydajność — dziś nie ma przełącznika typu cięcia.

Dodawanie arkuszy materiałowych

Arkusze materiałowe reprezentują dostępny surowiec do cięcia. Każdy wiersz materiałowy definiuje jeden rozmiar i ilość arkusza.

Najlepsze praktyki dla arkuszy materiałowych:

• Wpisz rzeczywiste użyteczne wymiary arkusza, a nie rozmiar nominalny. Arkusz sprzedawany jako 2440×1220 mm może w rzeczywistości mieć 2438×1218 mm po przycinaniu fabrycznym — zmierz swoje arkusze.
• Jeśli masz mieszankę pełnych arkuszy i częściowych resztek z poprzedniego zadania, dodaj je jako oddzielne wiersze materiałowe z ich rzeczywistymi wymiarami i ilością 1.
• Używaj pola ceny nawet w zadaniach wewnętrznych. Widząc zestawienie kosztów, łatwiej ocenić, czy zadanie jest właściwie wycenione.

Dodawanie elementów zapotrzebowania

Elementy zapotrzebowania to prostokątne elementy, które optymalizacja ma wyprodukować z materiału.

Wskazówki dotyczące wprowadzania elementów zapotrzebowania:

• Zawsze wpisuj etykietę dla każdego elementu. W złożonym zadaniu z 50+ elementami, nieoznaczone prostokąty na diagramie cięcia są niemożliwe do zidentyfikowania.
• Jeśli masz wiele identycznych elementów, wpisz je raz z właściwą ilością zamiast jako oddzielne wiersze.
• Aby dodać naddatek na przycinanie (dla elementów wymaganych w wymiarze nieco większym przed przycięciem do ostatecznego rozmiaru), dodaj wartość naddatku do szerokości i wysokości. Na przykład, jeśli potrzebujesz gotowego elementu 400×800 mm z 5 mm naddatkiem na każdej stronie, wpisz 410×810.

Import CSV dla elementów zapotrzebowania

Jeśli lista cięcia już istnieje w arkuszu kalkulacyjnym, możesz ją bezpośrednio zaimportować:

1. Kliknij małą listę rozwijaną CSV ⌄ w nagłówku sekcji Elementy (2D, 1D lub Wood) i wybierz Importuj CSV
2. Wybierz plik .csv — kolumny są odczytywane według pozycji: name, width, height, qty (opcjonalny wiersz nagłówka jest wykrywany i pomijany)
3. Elementy są od razu dodawane do tabeli Elementy

Typ cięcia: gilotynowy

Optymalizator 2D CutOptim jest gilotynowy: każde cięcie to prosta linia biegnąca od jednej krawędzi (pozostałego) arkusza do przeciwległej krawędzi. Odpowiada to fizycznej pracy piły panelowej, stołowej lub belkowej. Nie ma dziś przełącznika typu cięcia — wszystkie wyniki 2D są gilotynowe.

Cięcie gilotynowe sprawdza się, gdy:

• Tniesz na pile stołowej, panelowej lub prowadnicowej
• Musisz przekazać sekwencję cięcia operatorowi z prostą listą cięć
• Materiał musi być obracany lub przesuwany między cięciami

Porównanie z innymi narzędziami: optymalizator ze swobodnym nestingiem — układający elementy w dowolnym miejscu płyty — zwykle podaje wyższą wydajność niż optymalizator gilotynowy dla tej samej listy. Ta różnica to cena cięć, które faktycznie da się wykonać na pilarce panelowej, a nie wada. Zanim ocenisz liczbę, porównuj to samo z tym samym.

Nesting (swobodne rozmieszczanie) — w roadmapie

W nestingu elementy mogłyby być umieszczane w dowolnym dostępnym prostokątnym miejscu na arkuszu, nie tylko wzdłuż linii cięcia gilotynowego, co pozwala upakować więcej elementów na arkusz — kilka punktów procentowych wydajności więcej. Jest to właściwe dla routerów CNC i automatycznych maszyn do zagnieżdżania.

Nesting nie jest jeszcze dostępny jako opcja — pojawi się jako część planowanego trybu Maksymalna wydajność (Pro / Warsztat, roadmap).

Uruchamianie optymalizacji

Po wprowadzeniu materiałów i zapotrzebowania kliknij Uruchom optymalizację lub naciśnij Ctrl+Enter. Optymalizacja zazwyczaj kończy się w czasie krótszym niż 2 sekundy dla zadań z mniej niż 500 elementami. Większe zadania trwają dłużej, a strona pozostaje zablokowana do zakończenia obliczeń.

Co CutOptim sprawdza przed uruchomieniem: dokładnie jedną rzecz — czy aktywny tryb ma co najmniej jeden wiersz materiału bazowego i co najmniej jeden wiersz zapotrzebowania. Jeśli któraś z tabel jest pusta, pojawia się krótki komunikat i nic się nie uruchamia, dzięki czemu puste uruchomienie nigdy nie zabiera Ci optymalizacji z limitu.

Nie ma żadnej innej walidacji wstępnej i nic nie blokuje przycisku Uruchom optymalizację. W szczególności element zbyt duży dla któregokolwiek z Twoich materiałów nie zatrzyma uruchomienia: optymalizator po prostu nie może go umieścić i informuje o tym po zakończeniu — w trybie ograniczonego zapasu podsumowanie wyników wymienia każdy element, który się nie zmieścił. Pola ilości akceptują liczby całkowite od 1 wzwyż i wracają do 1, jeśli je wyczyścisz.

Odczytywanie wyników

Po pomyślnym uruchomieniu kanwa pokazuje układ, a panel wyników się aktualizuje:

Nawigator arkuszy

Użyj przycisków strzałek lub zakładek arkuszy na dole kanwy, aby przełączać się między użytymi arkuszami. Każdy arkusz pokazuje:

• Kolorowe prostokąty dla każdego umieszczonego elementu z etykietą i wymiarami
• Zakreskowane szare obszary dla resztek (elementy większe niż minimalny rozmiar resztki)
• Pełne szare obszary dla odpadów (elementy mniejsze niż minimalny rozmiar resztki)

Wydajność i odpady

Poprawa wyniku o niskiej wydajności

Jeśli wydajność jest poniżej 80%, wypróbuj te podejścia w kolejności:

1. Sprawdź szerokość szczeliny — Nieprawidłowa (za duża) szczelina marnuje miejsce przy każdym cięciu
2. Zezwól na obrót — Upewnij się, że pole Obr. pozostaje zaznaczone dla elementów, gdzie kierunek słojów nie ma znaczenia
3. Pogrupuj podobne rozmiary — Optymalizator gilotynowy najlepiej upakowuje elementy o wspólnej szerokości lub wysokości; grupuj je tam, gdzie to możliwe
4. Dodaj wsadowo więcej elementów — Dodaj pozostałe elementy z przyszłych zadań, aby teraz wypełnić arkusze
5. Dodaj mniejszy materiał — Jeśli masz resztki z poprzednich zadań, dodaj je do tabeli materiałów

Priorytet materiału (★)

Każdy wiersz w tabeli materiałów ma ikonę gwiazdki (★) po lewej stronie. Oznaczenie wiersza materiałowego gwiazdką mówi optymalizatorowi, aby najpierw użył tego arkusza — przed korzystaniem z materiałów bez gwiazdki.

Kiedy używać:

• Masz częściowy arkusz z poprzedniego zadania i chcesz go wykorzystać przed otwarciem nowego materiału
• Masz drogie lub trudne do zdobycia arkusze, które chcesz traktować priorytetowo
• Chcesz wyczyścić stary materiał, zanim zacznie się wypaczać lub pogarszać

Jak używać:

1. Kliknij ikonę ★ na dowolnym wierszu materiałowym — zmieni kolor na żółty/złoty
2. Uruchom optymalizację — oznaczony gwiazdką arkusz jest używany jako pierwszy
3. Kliknij ponownie, aby usunąć priorytet

Okleina krawędziowa ★ Pro

Informacje o okleinowaniu krawędziowym można zapisywać dla każdego elementu w kolumnie EB tabeli zapotrzebowania. Zaznacza to, które strony gotowego panelu wymagają okleinowania, a informacja ta pojawia się na planie cięcia i w eksportach PDF.

Oznaczanie okleinowania:

1. Kliknij przycisk w kolumnie EB dowolnego wiersza elementu zapotrzebowania
2. Otwiera się okno dialogowe okleinowania z czterema stronami: Góra, Prawa, Dół, Lewa
3. Zaznacz każdą stronę wymagającą okleinowania
4. Podgląd wizualny pokazuje wybrane strony jako żółty pasek wokół konturu elementu
5. Kliknij OK — kolumna EB aktualizuje się, pokazując skrót wybranych stron

Skróty kolumny EB:

Dane okleinowania są zapisywane z projektem i pojawiają się w:

• Planie cięcia PDF (drukowanym na etykiecie elementu w diagramie układu)
• Eksporcie etykiet paneli (jedna etykieta na element, pokazująca wybrane strony)
• Eksporcie CSV (jako kolumna edge_banding)