Nesting z rzeczywistych kształtów
Tryby 2D, 1D i Wood tną prostokąty piłą gilotynową (od krawędzi do krawędzi). Wiele zleceń nie jest prostokątami: stalowy wspornik, trójkątna blacha węzłowa, plastikowa uszczelka, profil ze sklejki z wycięciem. Układanie ich według prostokąta otaczającego wyrzuca puste powietrze wewnątrz każdego kształtu. Tryb Nesting układa elementy według ich rzeczywistego obrysu — dowolne wielokąty wchodzą we wklęsłe kieszenie sąsiadów — więc to powietrze zostaje odzyskane. To tryb dla cięcia laserowego, plazmowego i strumieniem wody.
Uruchamia inny silnik niż tryby prostokątne (geometryczny silnik kolizji, a nie optymalizator gilotynowy), więc plany 2D/1D/Wood pozostają bez zmian.
Uczciwą miarą nestingu jest liczba arkuszy dla tych samych elementów, a nie procent wypełnienia. Optymalizator prostokątny liczy prostokąt otaczający każdego elementu jako wypełniony i pokazuje wyższą gęstość dla gorszego wyniku — na reprezentatywnym zleceniu 272 elementów nesting z rzeczywistych kształtów zużył 6 arkuszy tam, gdzie te same elementy według prostokątów otaczających potrzebują 9.
Pierwsze kroki
W trybie 2D przełącz się na podzakładkę Nesting (obok Panel). Nesting jest podtrybem 2D — górny pasek ma dwie zakładki, 2D i 1D, a każda odsłania własne podzakładki (2D → Panel / Nesting, 1D → Linear / Wood cutting).
- 1
Dodaj swoje elementy
Kliknij Importuj SVG/DXF i wskaż pliki z obrysami albo kliknij Demo, aby wczytać przykładowe zlecenie. Każdy zaimportowany obrys staje się elementem; plik z kilkoma obrysami dodaje kilka elementów, a koncentryczne obrysy stają się otworami. W przypadku prostych kształtów nie potrzebujesz pliku CAD — dodaj prostokąt, okrąg, elipsę, trójkąt, wielokąt foremny, kształt L lub w pełni niestandardowy wielokąt (podaj jego punkty x,y) albo wklej listę prostokątów z Excela / zaimportuj CSV (nazwa, szerokość, wysokość, ilość), dokładnie jak w tabeli cięcia paneli 2D. Na każdym arkuszu materiału możesz dodać jedną lub więcej stref wykluczenia (obszar utrzymywany wolny od elementów — wada, sęk lub miejsce zacisku) z edytowalnymi wartościami X/Y/W/H.
- 2
Dodaj arkusze materiału
Dodaj jeden lub więcej rozmiarów arkusza (nazwa, szerokość × wysokość × ilość) — wpisz je lub wklej z Excela. Przy kilku rozmiarach nesting porównuje je i może je mieszać, na przykład dodając mniejszą ostatnią płytę. Na dowolnym arkuszu możesz dodać Strefę wykluczenia — obszar, którego silnik unika przy każdym elemencie: wada, sęk lub obszar zacisku.
- 3
Ustaw opcje
Nadaj każdemu elementowi regułę obrotu (Swobodny, 90° lub Brak) oraz, jeśli potrzeba, minimalny odstęp na szerokość rzazu lub wiązki i Odstęp od krawędzi na odległość do krawędzi płyty (pozostaw puste, aby zachować tam też odstęp). Następnie naciśnij Uruchom.
- 4
Odczytaj i wyeksportuj nesting
Wyniki czyta się jak wyniki cięcia paneli 2D: podsumowanie uzysku/gęstości, ramka „jak zostało zoptymalizowane”, jeden diagram na arkusz, lista rozmieszczenia i tabela zapotrzebowania na materiał. Skorzystaj z menu Pobieranie dla SVG, DXF, PDF, Excela lub CSV. W planie Pro możesz zapisać nesting w chmurze jako projekt, jak każde inne cięcie.
Elementy to wielokąty, nie prostokąty
Element nestingu to obrys: zamknięty wielokąt punktów [x, y], opcjonalnie z wewnętrznymi otworami. Dlatego elementy nie mają pól szerokości/wysokości — kształt jest elementem. Importer buduje te obrysy za Ciebie:
| Feature | Type | Description |
|---|---|---|
| DXF | plik | Obrysy LWPOLYLINE i POLYLINE (łuki z wybrzuszeń), plus segmenty LINE / ARC / CIRCLE / ELLIPSE połączone w zamknięte pętle. Rysunek, który deklaruje swoją jednostkę ($INSUNITS: cale lub mm), jest przeliczany na Twoją jednostkę roboczą, a komunikat importu to podaje; rysunek bez jednostki jest odczytywany w Twojej jednostce roboczej. Ostrzeżenia importu są pokazywane także wtedy, gdy elementy zostały zaimportowane. |
| SVG | plik | path (z béziers i łukami eliptycznymi spłaszczonymi do odcinków), polygon, polyline, rect, circle i ellipse. Koncentryczne obrysy stają się otworami. |
| Demo | przycisk | Wczytuje przykładowe zlecenie — cztery wsporniki i cztery blachy węzłowe na jednym arkuszu ze strefą wykluczenia w narożniku — dzięki czemu zobaczysz cały przebieg bez pliku. |
Krzywe (łuki, béziers) są spłaszczane do odcinków ze stałą tolerancją, więc ten sam plik zawsze importuje się do tego samego elementu — nesting zaimportowanych obrysów jest odtwarzalny. Jeśli główny element <svg> podaje szerokość i wysokość w jednostce fizycznej (mm, cm, in, pt, pc lub Q), SVG jest przeliczany na Twoją jednostkę roboczą przez swój viewBox (bez viewBoxa jedna jednostka SVG to 1/96 cala), a komunikat importu to podaje — element 100 × 50 mm narysowany na stronie A4 trafia jako 100 × 50 mm; SVG bez rozmiaru fizycznego (szerokość i wysokość bez jednostki, w px lub niepodane) jest odczytywany w Twojej jednostce roboczej. Atrybuty transform na kształtach i na grupach, które je zawierają (matrix, translate, scale, rotate, skewX, skewY), są stosowane, więc elementy trafiają w to miejsce i w tym rozmiarze, w jakim je narysowano; kształty wewnątrz <defs>, <symbol>, <clipPath>, <mask>, <pattern> lub <marker> albo ukryte przez display:none nie są importowane, a klony <use> nie są rozwijane (informuje o tym ostrzeżenie).
Prostokątne płytki dostają dokładną siatkę. Oprócz układania obrysów nesting próbuje też ustawić elementy pod kątami prostymi i układa ich prostokąty otaczające dokładnym algorytmem pakowania prostokątów, a potem zachowuje plan, który zużywa mniej płyt (a przy remisie ten, który wypełnia płyty od przodu do tyłu). Dzięki temu płytki, które dokładnie pokrywają płytę — trzy elementy 500 mm na szerokości płyty 1500 mm przy zerowym odstępie — wracają jako czysta siatka, a nie jako lekko obrócone elementy na dodatkowej płycie.
Strefy wykluczenia
Prawdziwy arkusz nie zawsze jest idealny. Na dowolnym wierszu materiału Strefa wykluczenia oznacza obszar, który silnik traktuje jako niedostępny — każdy element trzyma się od niego z dala. Użyj jej do wady płyty, sęka, śladu zacisku lub obszaru zadrukowanego. Strefy są rysowane na układzie, więc widzisz, co nesting ominął. To możliwość, której tryby prostokątne nie potrafią wyrazić.
Wynik
Podgląd pokazuje każdy arkusz z każdym umieszczonym elementem we własnym kolorze, a podsumowanie raportuje:
- Arkusze — ile arkuszy materiału zużył nesting.
- Gęstość — pole umieszczonych wielokątów podzielone przez wykorzystane pole arkusza. To uczciwe wypełnienie; wklęsłe kieszenie wewnątrz nieregularnych elementów liczą się jako puste.
- Umieszczone — ile kopii elementów zostało umieszczonych z łącznej liczby zamówionych. Wszystko, co się nie zmieściło, jest wypisane.
- Długość cięcia — suma obwodów obrysu i otworów każdego rozmieszczonego elementu (w metrach, stopach w trybie calowym), wraz z liczbą przebić — jedno na każdy zamknięty kontur. Nagłówek każdej płyty pokazuje jej własną długość cięcia. To geometryczny kontur: cięcie wspólną linią, najazdy i mikropołączenia pozostawione są CAM-owi Twojej maszyny.
- Wykorzystana powierzchnia — nagłówek każdej płyty pokazuje szerokość × wysokość od narożnika płyty, do których sięgają jej rozmieszczone elementy: prostokąt otaczający, za który nalicza się wycena części arkusza. Nesting zagęszcza swoją najsłabiej wypełnioną płytę w kierunku tego narożnika: przepakowuje te same elementy, także z mniejszą liczbą obrotów niż dopuściłeś (nigdy więcej), i zachowuje najciaśniejszy układ. Liczba płyt i rozmieszczonych elementów się nie zmienia.
- Podsumowanie zapotrzebowania materiałowego — jeden wiersz na każdy użyty rozmiar płyty: ile płyt, ich wypełnienie, łączna wykorzystana powierzchnia i — gdy wiersz ma cenę — ich cena. Przy kilku rozmiarach nesting może użyć więcej niż jednego — na przykład dwóch dużych płyt i mniejszej ostatniej.
Nie odczytuj gęstości jak uzysku panelu 2D. Nie są porównywalne — optymalizator prostokąta otaczającego liczy powietrze wcięcia wewnątrz kształtu jako wykorzystane, więc jego „uzysk” pokazuje wyższą wartość dla gorszego układu. Aby porównać dwa wyniki nestingu, porównaj liczbę arkuszy dla tych samych elementów.
Eksporty
Tryb Nesting eksportuje uzyskany układ w formatach, których potrzebuje warsztat i narzędzie CAM. Wszystkie znajdują się w menu Pobieranie:
- SVG — samodzielny rysunek nestingu (jeden zatytułowany pas na arkusz, elementy jako wypełnione wielokąty, strefy wykluczenia zakreskowane).
- DXF — rysunek R12 z obrysami na warstwach STOCK / PARTS / HOLES / ZONES, gotowy dla narzędzia CAM do cięcia laserem/plazmą/strumieniem wody.
- PDF — raport do druku: układ narysowany w skali dla każdego arkusza plus lista rozmieszczenia (element, arkusz, x, y, obrót, materiał).
- Excel — skoroszyt z kartą Przegląd (arkusze, gęstość, umieszczone, odstęp, odstęp od krawędzi, długość cięcia, przebicia i wykorzystana powierzchnia — łącznie i dla każdej płyty) i kartą Rozmieszczenie.
Układ jest deterministyczny: te same elementy i arkusze zawsze dają ten sam nesting, więc wycenę lub program cięcia zbudowane na jego podstawie da się dokładnie odtworzyć dla ponownego zamówienia.
Dla programistów
Ten sam silnik z rzeczywistych kształtów jest dostępny przez HTTP w Engine API pod POST /v1/optimize/nest, więc system ERP, narzędzie CAD/CAM lub system wyceny może wykonać nesting bez przeglądarki. Strukturę zapytania i odpowiedzi opisuje dokumentacja Engine API.
Plany i limit nestingu
Nesting to jedyny tryb obliczany na naszych serwerach, dlatego ma własny limit. W planie Bezpłatnym uruchomienie nestingu jest jedną z miesięcznych optymalizacji. Pro obejmuje miesięczny limit uruchomień nestingu: 10 — licznik znajduje się pod opcjami nestingu; powyżej limitu uruchomienie zużywa jeden kredyt, jeśli go masz. W planie Warsztat nesting jest bez limitu. Podgląd na danych przykładowych nigdy się nie liczy.
Jedno uruchomienie nestingu przyjmuje do 2000 części (wliczając ilości); tryby prostokątne nie mają takiego limitu.